Ман ҳам бо чунин брюнетка бозӣ мекардам. Издиҳом ба вай мезананд ва ин ба ӯ маъқул аст. Сперма барои вай хуроки чорво аст — вай ба чои кефир якбора мардонро шир медихад. Бале, вай ширчуши нутфа аст. Мисли ид ба кор меравад. Вай ба кор меояд, вай пичка-камчинй, лаб-чак зада, гулпуш ва табассум мекунад. Вай маҳбуби ҳақиқӣ аст! Вай мисли маликаи афсона зиндагӣ мекунад!
Занҳои негр танҳо барои алоқаи ҷинсӣ комиланд! Ба намуди зоҳирии худ нигоҳ карда, онҳо сабук ва хеле шаҳвонанд, ба ҷуз аз мардони ин нажод узвҳои ирсӣ калон доранд ва хонумҳояшон аз ҷиҳати генетикӣ барои алоқаи ҷинсӣ бо ҷинси калон мутобиқ шудаанд. Ман мебинам, ки ҳатто дар анус зани сиёҳпӯст асбоби хеле калонро ба осонӣ қабул мекунад. Ин дар аввал бо чиррос дуруст аст, аммо баъд вай кор мекунад ва бо хушнудӣ трахает мекунад! Ва ӯ чӣ гуна аллаҳои ғайриоддӣ ва зебо дорад!
Ба ман духтар лозим аст