Модар ба онҳо чандон тӯҳфае надодааст. Аммо бародару хохарон дер гам нахурданд. Духтари осиёӣ аз фурсат истифода бурда, хоҳарашро маҷбур кард, ки бародарашро бо сегона гап занад. Бо дарназардошти он, ки духтари осиёӣ як ҷисми хурдсол дорад, он ба фил ва мурғ дар муқобили дики калони бародараш монанд аст.
Ҷинсӣ бо ягон шарики ношинос ё нав ҷиҳатҳои мусбат дорад. Он ба таҷриба илова мекунад, ҳатто фикр дар бораи чунин манъшуда барои бисёриҳо бедор мекунад, ба устуворӣ ва тасаввуроти шарик ҳисоб мекунад. Ҷинсӣ дар бар то ҳадде оромбахш аст ва на он қадар болаззат дар бистар. Ҷинси мақъад ва навозишҳои ин ҷуфт сазовори таърифу таҳсин аст.