Духтар аз шиноварӣ хаста шуда, тасмим гирифт, ки мардро ба васваса бигирад. Пас аз он ки ба ӯ зарбаи босифат дод, мард тасмим гирифт, ки ба ӯ ташаккур гӯяд ва сари худро дар байни пойҳои вай гузошт. Забонаш он кадар дарозу нозанин ва аз он тараф ба он тараф овезон буд ва духтар пои худро бардошта, аз хар чихат уро рухбаланд мекард. Пас аз чунин лесидан, ки забонаш аллакай аз кор монда шуда буд, вайро дар вазифаҳои гуногун мезад.
Зебоии миниётураҳо воқеан дар як доира ба таври ваҳшӣ ғарқ шуд! Намедонам, бо табассуми хуше дар чеҳрааш чӣ гуна қабул мекунад.